Plantje

Posted on by
4

Al eerder schreef ik over mijn Ficus Elastica Belize. Toen was het nog maar een klein plantje in een klein potje.

Ik had hem gekocht bij de Lidl. Het was een wat miezerig plantje, maar ik hoopte hem met wat extra mest en water op krachten te krijgen.

En dat is me gelukt, kijk maar. Twee keer verpotte ik hem en uiteindelijk groeide hij bijna tegen het badkamer plafond.

img_20260703_0957354485644195178443228511

Maar het werd ook wel een beetje erg lange lijs. Ik zou er graag wat meer zijtakken aan hebben.

Hoe doe je dat? Door hem te snoeien. Ik raapte alle moed bij elkaar en zette er vorige week de schaar in.

En staat ie nu in de badkamer, maar flink ingekort. Duimen dat ie nu toch echt verder gaat uitbotten.

En het leverde me drie stekken op, die ik water zette. Hopelijk zullen ook daar weer planten uitgroeien.

Terugblik

Posted on by
4

Ineens krijg ik met enige regelmaat een terugblik op vroegere blogs. Soms aardig om nog eens te bekijken. Deze van 20 juni 2016 sprong er voor mij wel uit.

In 2016 werd in Leeuwarden een tentoonstelling over breien gehouden, die Leo en ik bezochten. Dit schreef ik er onder meer over:

Leo had zich niet veel voorgesteld van zoiets als breien, maar hij heeft zich prima geamuseerd. Het is natuurlijk niet alleen maar insteken, omslaan en afhalen. Want wat kan er allemaal gemaakt worden met een simpele draad en wat naalden. Of een machine…

Want dat realiseren we ons niet altijd. Er ligt her en der heel wat breiwerk in onze wereld. De ondergrond van kunstgras is gebreid, sommige geneeskundige hulpmiddelen zijn gebreid, brandslangen hebben een gebreid omhulsel en er zal vast nog veel meer zijn… 

Maar wat zagen we ook prachtige dingen, door geduldige vrouwen gemaakt. Handschoenen, mutsen, tasjes met kralen.

Maar mij trof het meest deze set. Die ik om het lijf van een Spaanse schone gedacht had, maar die toch echt ondergoed bleek te zijn. Zoveel werk om dat te maken en dan verborgen onder nog meer andere rokken.

Het patroon om het na te maken heb ik meegenomen, nu nog even opzetten en aan de slag.

En nou denken jullie vast “Hee, dat gewaad is nu dan eindelijk af.” Maar nee, ik ben er nooit aan begonnen. Want ik zou zoiets nooit dragen, als onder- of als bovengoed. Het patroon ben ik inmiddels ook kwijtgeraakt. Ach, alle (dag)dromen hoeven ook niet uit te komen.

Warm

Posted on by
7

Ja het is weer warm. Ik mag wel zeggen bijzonder warm. Maar dat hebben we al vaker meegemaakt. Elke zomer kent toch wel zo’n hete periode.

We hebben jarenlang LADA gereden. Die was uitgerust voor Russische winters. Hoe laag de temperatuur ook was, hij startte altijd.

Maar zodra het warm werd kreeg de motor kuren. Dan dreigde de temperatuur in het “rode vlak” te geraken en dat was funest. En dat gebeurde dan natuurlijk tijdens bloedhete vakantieritten.

Leo zette dan de verwarming voluit aan. Alle ramen open en ik drapeerde een wegenkaart om mijn benen om die warme lucht een beetje naar buiten te sturen. Natuurlijk parkeerden we regelmatig ergens in de schaduw om alles weer op normale temperatuur laten komen.

De kinderen achterin werd ijs in het vooruitzicht gesteld. En we draaiden wat muziek van Bert en Ernie. In het beste geval vielen ze als een blok in slaap.

Nu hebben we alweer vele jaren airco en dat vinden we heerlijk. Maar zo nu en dan denk ik terug aan zulke “barre tijden”. 😉 😉 😉

Zonnetjes

Posted on by
4

Ik verwachtte een flinke pil toen ik dit boek in de bieb reserveerde. Maar het bleek een klein boekje te zijn, dat met gemak op mijn handpalm past.

Er staan zo’n 100 spreuken en wijze woorden in, allemaal bedacht om het leven ietsje zonniger te maken en somberheid uit te wissen. Her en der zal ik er eens eentje plaatsen.

De foto’s zijn geen van alle mooi, maar geven een pagina uit het boekje weer.

Als de spreuk je maar wel doet (glim)lachen en de zon een beetje laat schijnen.

Leesplankje

Posted on by
7

Kijk nou toch, in een klein winkeltje in de Herenstraat ontdekte Leo dit leesplankje. Beduimeld en wel, maar nog helemaal origineel, met een letterdoosje ook nog. Nee, we kochten het niet.

img_20260707_1228079073671846646142775619

Maar dan springen de herinneringen meteen weer in ons geheugen. Hoe we leerden lezen met Aap, Noot, Mies. Hoe we keken naar de tekeningen van Jetses. Voor ons toen al een beetje ouderwets. Hoe we met ons vingertje langs de letters gingen. A-A-P en verderop zo’n moeilijk woord S-C-H-A-A-P.

Mijn moeder kocht de boekjes van Jetses. En zo leerde ik lezen, woorden aan elkaar leggen, wegdromen. Het opende een geheel nieuwe wereld voor me. En nog kan ik me volkomen verliezen in een boek.

Wie zou zo’n plankje bewaard hebben? Werd het gevonden nadat kinderen hun ouderlijk huis leeg ruimden. Of kwam het er tenslotte toch toe om al die “ouwe zooi” nou maar eens op te ruimen. En gaf iemand de tip om het te verkopen. “Levert vast nog een aardig centje op hoor!” Ja, het moest € 65,00 opbrengen.

En wie gaat het straks kopen? Een verzamelaar vast en zeker. Die het weer ergens opbergt. Tot de volgende opruimsessie…?

Maandag met muziek

Posted on by
6

Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.

Als de clip niet start, dit is de link

Altijd als we dit lied zingen op onze Zangclub Plus geeft me dat geluksgevoel.
Het is en blijft een ijzersterke Evergreen, deze van de Mamas and the Papas: California dreamin’.

Kat

Posted on by
4
img_20260707_1144215221996228299208479086

Kijk, dit is Thomas Jasper Cat Sr., beter bekend als Tom. Ik ontdekte hem op een muur bij de Koepelkerk in Amsterdam.

Zijn altijd slimme maatje Jerry heb ik niet kunnen ontdekken. Maar die zal al vast wel ergens in de buurt zijn en broeden op een nieuwe list om Tom uit de tent te lokken.

Lang hoefde ik niet te zoeken. Want ik niet alleen maakte een foto van hem. Op TikTok, Instagram en Facebook ontdekte ik nog meer foto’s van diezelfde plek. En betere speurders hadden Jerry al ontdekt. Die piept ergens uit een stenen holletje. Volgende keer dus nog maar eens beter kijken…

Oh ja, er is veel te zien in Amsterdam. En niet alleen in het Rijksmuseum.

Papier

Posted on by
6

Jaren geleden wist een collega het zeker. Els, nog even en dan werken we in een papierloos kantoor. Dan hebben we geen kranten, boeken, geprinte rapporten of zo meer nodig. Ik zal hem wel ongelovig hebben aangekeken.

Nu, ruim twintig jaar later, zijn er nog nooit zoveel boeken en tijdschriften op de markt gekomen.

Of er nog rapporten worden uitgeprint? Ik geloof het wel. Zag laatst nog een pallet met uitgeprinte zaken ergens in een (digitale) krant.

Dus nee, we belasten het milieu nog altijd. Maar daarbij hebben we nu ook datacenters. En die zijn ook geen zegen voor onze wereld. Die gebruiken weer te veel water….!

Wanneer worden we een keertje wijzer?

Keuze genoeg

Posted on by
5
img_20260707_140707186_hdr6436948019065911329

We keken even deze winkel in. Zelden zag ik zoveel sleutels bij elkaar. Allemaal netjes gerangschikt, soort bij soort, maat bij maat.

Dat er zoveel sleutels en soorten sloten bestaan, ik wist het niet.

De eigenaar van deze zaak is vast een keurig georganiseerd persoon. En ik hoop dat zijn personeel dat ook is.

Want stel je voor, iemand hangt een sleutel op een verkeerd haakje. Hoe kun je die in hemelsnaam terugvinden…?

Angstdroom, nachtmerrie, brrr!!

Fiep Westendorp

Posted on by
7

Tekeningen van Fiep in het Rijksmuseum. Die tentoonstelling wilde ik zien! Of Leo het ook wel leuk zou vinden, wist ik niet. Maar die wilde graag naar Ed van der Elsken. En zo ging hij de trap op en bleef ik beneden.

Geen grote tentoonstelling, maar met heel veel tekeningen van Fiep. En voor velen een feest van herkenning, ook voor mij natuurlijk. De originele tekeningen voor Jip en Janneke, Otje, Floddertje, Pim en Pom.

Maar ook wat “oud” werk, dat eigenlijk nog steeds springlevend en actueel is. De moeder die haar dochtertje weg wil houden van die blote kunstmadam of Otjes vader Toss, die geen papieren heeft….., museumbezoekers in adoratie voor een kunstwerk. Dat blijft altijd wel een thema en daar wisten Fiep en natuurlijk ook Annie M.G. Schmidt op weergaloze wijze mee om te gaan.

Zo te kunnen tekenen, wat lijkt me dat fijn. In een paar lijntjes mensen neer te zetten, die zo echt en zo menselijk zijn. Wie goed kijkt, ziet ze nog dagelijks op straat, op TV of in de tram.

Ik vond het een heerlijke tentoonstelling.