Haagse markt

Al lange tijd stond het op het programma. Met schoondochter naar de Haagse markt. Ik had geen idee hoe die er uit zou zien. Ik dacht lange straten met overal winkels tussen woonhuizen. Maar het bleek een ommuurd gebied te zijn waar alleen allerlei vaste kramen te vinden waren.

Maar je waant je meteen in een ander land. Overal geroezemoes, marktlui die hun waren aanprijzen en zoveel verschillende artikelen.

Groenten van de regio maar ook van verre landen, kruiden, fruit, potten, pannen en allerlei huishoudelijke artikelen, vis en vlees, gebak en brood. Gek genoeg maar één kraam met kaas. Maar weer wel veel kledingzaakjes en tassen en schoenen in soorten en maten.

Natuurlijk is de markt in Rotterdam ook flink “buitenlands”, zeker die op het Afrikaanderplein. Maar daar worden de kramen op bepaalde dagen opgezet en later weer afgebroken. En dat maakt toch sfeerverschil.

Winkelen maakt hongerig, dus namen we nog een hapje en drankje op een terras. En daarna? Gingen we weer winkelen, maar in een heel andere buurt.

Laten rijden

img_20260518_203128064_hdr8089854918640674443

Leo en ik lopen nog best wel wat af, al doen we geen hele grote wandelingen meer. En een dagje met schoondochter levert ook een flinke hoeveelheid stappen op.

Maar of kinderen tegenwoordig nog zo veel lopen, ik vraag het me af. Want hier voor een kinderopvang in Den Haag staan de karretjes al klaar voor de volgende dag. Natuurlijk, heerlijk om je kind in zo’n kar te zetten en met een gerust hart uit te zwaaien. Dat kenden we vroeger niet.

Als kleuter had ik het makkelijk, de school was op 50 meter van huis en moeder kon vanuit het raam alles goed in de gaten houden.

Onze kinderen moesten van de flat naar de opvang een heel stuk lopen. Later bracht ik ze op de fiets. Ja, dan hadden ze natuurlijk ook een soort van vervoer.

Ik heb geen idee van waar de kinderen in Den Haag moeten komen. En ze alleen door het drukke verkeer laten gaan is zeker geen optie. Dus dan maar in die leuke karretjes.

Ach ja, elke tijd heeft weer andere gebruiken.

Maandag met muziek

Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.

Als de clip niet start, dit is de link

Een lied van de Nederlandse singer-songwriter Kurt Erfting: “Regen in Den Bosch”. Over lastige relaties en vrienden die, ook al zijn ze niet dichtbij, toch aan je denken.

Al weer weg…

Bron: Vogelbescherming

Het was maar van korte duur. De duiven op het balkon van onze zoon zaten geduldig op de eieren en op moederdag kwam het eerste ei uit. Een mager en lelijk scharminkeltje, maar moeder Duif was er wel blij mee.

’s Maandags werd het tweede kuiken geboren. En moeder profiteerde van de gelegenheid om de poten even te strekken.

En dat had ze nou niet moeten doen. Ze draaide zich even om en hop, daar vloog een ekster op het nest aan. Trefzeker hapte hij toe en vloog weg. Nog voor moeder Duif zich om kon draaien kwam een tweede ekster en zo kwam ook kuiken nummer twee aan zijn eind.

En daarmee was het klaar met het duivenbroedsel. Het balkon werd schoongemaakt en de duiven zijn weg. Eén keer duiveneieren is wel voldoende.

Ach ja

Bron: Instagram / Lächelbrett-Vogtland

Nu hoef je ’s morgens niet meer vroeg je bed uit… Maar heerlijk uitslapen is er toch niet bij, want om zes uur wekt je eigen biologische klok.

Niet met een harde bel, niet met een lief muziekje, maar met je blaas. Of je wil of niet, eruit zul je.

Nou ja, je kan natuurlijk nog wel even terug. Misschien nog wat slapen, wat koekeloeren op dat kleine schermpje.

Maar dan heb je het wel gehad.

Kom, eruit en gewoon weer aan de slag.

Jammer

Sinds mijn hartoperatie let ik op wat ik eet. Niet te veel, te vet, bijna altijd volkoren, veel groente. Weinig vlees, maar weer wel redelijk regelmatig peulvruchten. En we lezen vrijwel altijd de etiketten, want daar staat veel meer informatie op dan op de voorkant wordt gezet.

Al jaren kopen wij onze pindakaas bij Aldi. Echte pindakaas, dus van 100% pinda’s en niks anders. Maar de laatste tijd is het lastig om dat product te kopen. Dat wat nu op het schap staat bevat onder andere palmolie. Ja, juist die olie die zo afgeraden wordt omdat het cholesterol verhogend zou zijn.

Ja, er staan nog wel wat van die 100% potten, maar die zijn extra groot, 600 gram. En dan doen we zo lang met een pot. Jammer, want wij vinden deze pindakaas nou juist de lekkerste. Dus moesten we op zoek naar een ander merk.

Gelukkig gevonden bij de blauwe super. En nou maar hopen dat die de normale potten van 350 gram blijft verkopen.

Vanille

Ik luisterde naar de eerste podcast “Goede smaak”, die gepresenteerd wordt door Jannie van der Heijden en haar zoon Roderick van der Lee. Jannie kennen we van Heel Holland Bakt en de toetjestentoonstelling in het Kunstmuseum. Roderick van der Lee is kunsthistoricus en was interim directeur van het Rotterdamse Fotomuseum.

In die podcast vertelde Jannie onder andere over vanille. We kennen allemaal wel de vanillestokjes, die vrij kostbaar zijn. De vanille-orchidee komt oorspronkelijk uit Mexico, maar nu wordt vooral op Madagaskar vanille verbouwd en gefermenteerd. En dat is een langdurig en nogal lastig traject, dat door weersomstandigheden en soms diefstal wordt bemoeilijkt.

Bron: Google foto’s / Koppertcress.com

In Nederland wordt sinds kort ook vanille gekweekt. In kassen, natuurlijk. En daardoor worden de planten beschermd tegen weersinvloeden, is de temperatuur te regelen. en wordt het fermentatieproces nauwkeurig gecontroleerd.

Het is een lang proces, maar met vallen en opstaan is Rob Baan van Koppert Cress er in geslaagd om dit alles onder de knie te krijgen.

Chefs van over de hele wereld willen de peulen graag gebruiken, vanwege de kwaliteit, de heerlijke smaak.

Ik zou graag zo’n peul eens willen gebruiken, maar dan wordt mijn bordje vanillevla wel erg duur. Dus dan maar de “gewone” vanillestokjes gebruiken. Die vind ik al prijzig genoeg.

Correcties

In de jaren vijftig werkte Bette Nesmith-Graham als secretaresse op een bankkantoor. Het stak haar dat ze soms voor een kleine typfout hele pagina’s over moest tikken.

Toen ze iets schilderde, ontdekte ze dat fouten daarin gewoon werden overgeschilderd. Het bracht haar op het idee om zoiets te bedenken voor het typwerk. Ze experimenteerde met tempera en bracht de vloeistof op kleur, zodat het niet meer opviel. Meer dan vijf jaar wist ze het geheim te houden.

Maar allengs wilden haar collega’s ook wel aan de slag met deze correctie vloeistof. En in 1956 richtte ze haar bedrijf “Mistake out” op, dat later omgedoopt werd tot “Liquid Paper Company”. Ze kreeg ontslag bij het bankbedrijf, vroeg patent en een handelsmerk aan en werd directeur van haar eigen bedrijf.

Na een aarzelende start vervijfvoudigde de omzet doordat er een artikel in een kantoorblad verscheen en General Motors een grote order plaatste. In 1979 werd het bedrijf verkocht voor vele miljoenen.

Toevallige ingevingen kunnen leiden tot grote zaken.

Na het feest

Bron: Facebook / Radonna J. Fox
Het schilderij werd gemaakt door Steven Dohanos

Ach kijk nou toch. Heerlijk gekookt, gasten gehad en nu nog even aan tafel, met een schuin oog kijkend naar de enorme berg afwas. Dat heb je als je pronken wil met het mooie servies.

Je hoort haar bijna zuchten. Want haar lieve echtgenoot zal wel weer geen hand uitsteken. Die zit al achter zijn krant, zich van geen kwaad of rommel bewust. Dat was toen, maar gelukkig is het nu, dankzij de moderne techniek, allemaal anders.

Want met een beetje passen en meten moet het lukken bijna alles in de vaatwas te krijgen. En morgenochtend is alles weer schoon en fris.

Maandag met muziek

Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.

Als de clip niet start, dit is de link

Na het eerste begin weet je dat je wakker bent. Misschien een wat cynisch lied: Money door the Flying Lizards.