Ander soort

Posted on by
5

Lang geleden heb ik best een lange tijd aan Pilates gedaan. Dat waren oefeningen in groepsverband , staand of op de grond. Niet al te moeilijk en met een beetje lenigheid kwam ik een heel eind.

En als ik dan nog zin had, deed ik een aantal van die oefeningen thuis. Op een matje, misschien wat minder vaak en minder intensief.

Bron: Google foto’s

Nu zie ik beelden voorbijkomen van vrouwen in een Pilatesstudio en ik vraag me af: “Waar zijn die mee bezig? Wat zijn dat voor toestellen?” Ik vind ze nog het meest lijken op martelwerktuigen en geen haar op mijn hoofd die er over zal denken om me bij zo’n studio aan te melden.

Hele stellages, met banden en riemen, met plateaus die uit elkaar schuiven. Voor je het weet lig je in een spagaat en niet van harte.

Nee, ik hou het dus maar bij onze gymles. Met zachte schuimrubber ballen, niet al te zware gewichtjes en oefeningen die haalbaar zijn voor onze 65+ groep.

Bescheiden glamour

Posted on by
8

Samen met zwager en schoonzus gingen we naar de tentoonstelling “De smaak van Soestdijk”. een tentoonstelling die gehouden wordt (nog tot 29 maart 2026) in Paleis Soestdijk.

Met een kijkje in de keuken van het Paleis, de eetkamer van koningin Juliana, de jachtkamer. Zo kon je zien hoe destijds onze vorstin er met haar gezin leefde.

En met een keur van allerlei serviezen en bestek. Ook was in een van de grote zalen de tafel gedekt voor een groot diner, compleet met lakeien, zwaar zilveren bestek en uitgelezen porselein.

Alles ademde een bescheiden luxe uit, maar je voelde dat “doe maar gewoon, dat is gek genoeg” toch de boventoon voerde. Wie wel eens in een Frans paleis zoals Versailles is geweest, ziet het verschil. Niet te veel pracht en praal, maar bescheiden glamour.

Natuurlijk proefden we de smaak van het paleis in de vorm van kleine taartjes, die gebakken waren door Robèrt van Bekhoven. En ik kon ik het niet laten, maar ging uiteindelijk de deur uit met een kookboekje. Om ook thuis de smaak van Soestdijk te kunnen proeven.

img_20260311_1224288996213429175477325974
img_20260311_133101387_hdr1856867587318841797
img_20260311_1339247705572413074668246173
img_20260311_1326437864527187223453427436
img_20260311_123430403_hdr1509685099096271995
img_20260311_124350580_hdr712597530641928679
img_20260311_1245337315127301289008158711
img_20260311_134342466_hdr1111619695191294557
img_20260311_1320266958616975078255066190
img_20260311_1300574414054618833762021303

Maandag met muziek

Posted on by
3

Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.

Vandaag een oud nummer, van The Golden Earring. Maar oud of niet, het ligt nog steeds goed in het gehoor: Dong, dong, dikki dikki dong.

Als de clip niet start, dit is de link

Breiwerk

Posted on by
4

Je hebt mensen die truien breien, of shawls of dekens of…. Nou ja, je kunt het zo gek niet opnoemen of iemand zal het wel breien (of haken, want dt verschil is niet altijd te onderscheiden op een foto).

Maar deze 18 dames besloten het over een heel andere boeg te gooien. Waarom breien we geen landkaart, met alles erop en eraan? En zo begonnen ze  aan hun opdracht: Ierland haken of breien.

Vier jaar lang breiden ze eraan. Een complete kaart, met de kustlijn, bergen, dalen, steden en hun bezienswaardigheden.

In onderling overleg werden de taken verdeeld, kleuren besproken en vastgesteld. En ja, dat wilden ze natuurlijk wel even tonen.

Boekenweek

Posted on by
Reply

Van 11 t/m 22 maart 2026 is het weer Boekenweek in Nederland en Vlaanderen, het thema is ‘Mijn generatie’. Ik vond dit gedicht op Facebook, met de bijbehorende illustratie. Ik vond het een mooie combinatie.

In hun schaduw

Het is het lot van generaties
dat zij altijd worden gescheiden,
verschillende werelden binnendringen
op dezelfde, deze ene, aarde.

De toekomst laat geen ouden van dagen
het verre verleden geen minderjarigen
en de rest geen doden toe.
Ze leven in elkaars schaduw.

Na het opstaan van de dag
liggen ze te slapen
in kamers dwars door onze muren
terwijl wij door ze heen zitten te praten.

Hagar Peeters (1972)

(Uit: Koffers zeelucht. De Bezige Bij)

Nu al beroemd

Posted on by
7
Bron: Google foto’s / Couture to the max

Ik had al eerder over Max Alexander geschreven, toen was ie net 7 jaar oud. Nu is hij 10, maar nog steeds dagelijks bezig met mode. En niet zo maar een beetje rommelen met lapjes, maar het echte werk. Hij houdt van kleuren en gebruikt heel vaak materialen die eerder weggegooid zouden worden.

Hij wordt begeleid door onder meer zijn moeder, die fungeert als manager. Maar er is inmiddels een hele crew die paraat staat. Klik op de foto om te zien wat hij zoal doet.

Ook heeft hij regelmatig contacten met andere modeontwerpers. En vorige week bereikte hij (voorlopig)  de top van de modewereld. Hij mocht zijn collectie tonen op de Parijse Fashion show.

En als dan ook nog diverse buitenlandse kranten en zelfs bladen als Vogue en Elle een artikel aan je wijden, dan moet je wel een superster zijn. Toch blijft hij een leuk joch, dat met zijn broertjes en zusje speelt, kattenkwaad uithaalt en ook nog eens gewoon huiswerk moet maken.

Bijna buitenlands

Posted on by
Reply

Wandelend langs de Zevenhuizer-plas, met de lentezon stralend aan de hemel, leek het water bijna Middellandsezee-blauw. En dan krijg je al gauw het idee dat het “dorp” aan de horizon zich ergens in een zuidelijk land bevindt.

img_20260305_1131474952368216928075214586

Maar nee hoor, het is gewoon een wijk van Rotterdam. Op loopafstand van ons huis nota bene!

En dan realiseer ik me weer hoe fijn we hier wonen. Met goed openbaar vervoer, winkels en een heerlijke polder met fijne uitzichten. En dan te bedenken dat sommige mensen “hier niet dood gevonden willen worden”.

Ach wat kan het me ook schelen, wij vinden het hier een prima woonstek!

Cijfers

Posted on by
5

We tellen alles tegenwoordig. Stappen, eiwit, vezels, calorieën….. Je vraagt je wel eens af wat we met al die gegevens doen?

Bron: Google foto’s

En tegelijkertijd ontdekte ik me dat tellen, vermenigvuldigen of delen, rekenen dus, helemaal niet meer zo belangrijk wordt geacht. Laatst zag ik hoe moeilijk het voor een dienster was om te berekenen hoeveel één kopje koffie kost, als er voor drie kopjes € 9,00 moet worden betaald. ze ging het nakijken op de menukaart. Zelf uitrekenen was te ingewikkeld…!

Zo valt me ook op dat er tegenwoordig weinig cijfers vermeld worden. Er worden uitgaven genoemd van “enkele miljoenen” of zelfs “zoveel miljard”. Alsof het om enkele stuivers zou gaan, in plaats van enorme bedragen. Al zijn het natuurlijk niet de eigen centen van die mensen. Het is altijd geld van een ander wat zo snel en gemakkelijk uitgegeven wordt. Gek toch….?

Omgekeerd

Posted on by
6
Bron: Google

Als ik truien of vesten was, doe ik die altijd binnenstebuiten. En zo vouw of hang ik ze ook op. Natuurlijk keer ik die spullen om zodra ik ze ga dragen.

Maar was ik slaperig, nog niet helemaal bij de les of gewoon een beetje verstrooid? Ik weet het niet, maar het is me al meer dan eens overkomen dat ik met een omgekeerd kledingstuk naar beneden ga. Gelukkig heb ik het (meestal) op tijd door, want een beetje dommig oogt het wel.

Vorige week is het Leo ook overkomen. Ook dat werd gelukkig nog op tijd ontdekt. Maar stel je voor, dat je al in het theater zit….

Maandag met muziek

Posted on by
7

Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.

Ik kan niet goed wakker worden, zonder een kopje zwarte koffie. Madellin Bell serveert het vandaag voor jullie.

Als de clip niet start, dit is de link