China is een enorm land met enorme wegen. Die hadden ze al toen wij er in 1997 waren, maar inmiddels zullen ook die wegen wel breder en langer geworden zijn.
Toch kennen de Chinezen ook het file probleem. Want als ze een Nationale vrije dag hebben, willen ze allemaal naar buiten.
En dan krijg je zulke taferelen. Enorme files, waar geen begin of een eind aan te zien is. Een oponthoud van enkele uren? Nou reken maar op enkele dagen….!
Zou dat bij ons straks ook zo zijn?
Deze poster hing de hele maand januari in onze hal, als deel van de jaarkalender.
Zermatt is een dorpje in Zwitserland, waar je kunt er skiën, wandelen, genieten van de natuur.
Oorspronkelijk was er voornamelijk landbouw in en rondom het dorp. Maar nadat Britse bergbeklimmers in de 19e eeuw de nabij gelegen Matterhorn ontdekt hadden, werd de belangrijkste bron van inkomsten het toerisme.
Omdat het al vele jaren autovrij is, moet je je auto aan de rand van het dorp achterlaten en met elektrische bussen of paard en wagen naar je vakantieadres rijden.
Het winkelcentrum dichtbij onze wijk heeft al lang veel betere tijden gekend. Toen was het winkelaanbod veel gevarieerder. Er was een modewinkel, een grote radio- en tv-zaak, een doe-het-zelfwinkel en een bank. Ook was de drogist veel beter gesorteerd en luxer dan nu het geval is. Er zijn ook winkels gebleven, zoals de banketbakker, Zeeman en met drie supermarkten hoeven we niet te klagen. Sommige winkels staan al weer langere tijd leeg, maar er zijn wel drie kapperszaken.
Maar Toko Sodiro kwam al weer vele jaren geleden erbij en is inmiddels niet meer weg te denken. Klein begonnen, groter gegroeid en ruim voorzien van allerlei tropische levensmiddelen. Het is er vaak druk, roezemoezig en het ruikt er heerlijk. Er heerst een gemoedelijke sfeer.
Ik koop er graag kruiden en specerijen, rijst, kroepoek of mie. En dan snuffel ik even tussen alle onbekende artikelen. Maar we halen er ook zo nu en dan een heerlijk broodje. Daarvoor moet je wel even in de rij wachten. Geen punt, want er is altijd wel iemand in voor een praatje.
Onze sneeuwschuiver had het laatst begeven. We hebben hem natuurlijk niet dagelijks nodig, maar toch als het gaat sneeuwen moet ie startklaar staan. Laatst was het maar wat handig zo’n ding te hebben.
Dus op naar de grote Doe-het-zelf winkel. Nu hebben we een knalrode -dus opvallende- schuiver en zo stevig dat je er arctische sneeuwbuien mee aankan. Je weet maar nooit in deze tijden.
Terug thuis zag ik ineens sprietjes met sneeuwklokjes in knop in de voortuin staan. Nog heel erg klein, maar toch… Een belofte voor de toekomst.
Want al denken we soms dat de wereld op z’n kop staat, de natuur houdt gewoon z’n ritme aan. De seizoenen volgen zich op, met gewone regelmaat, het wordt ook weer lente, zomer….
Gelukkig maar, dat geeft tenminste vastigheid
Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.
Op de eerste maandag van de maand plan ik dit jaar een chanson van mijn idool Charles Aznavour. Deze keer wel één van zijn bekendste, La Bohème, maar in het Nederlands gezongen door André van Duin.
Geen zelfbedachte overdenking, maar wel een die helpt om in te zien dat het niet altijd rozengeur en maneschijn kan zijn.
Maar dat je de dag toch bent doorgekomen, ondanks alles.
Ondanks pijn, tegenslag of wat dan ook. Rustig doorademen en morgen gaat alles misschien weer prima….
De inspiratie is even opgedroogd, dus een paar dagen pauze.
Binnenkort weer ideeën genoeg, hoop ik.
Tot dan!!
Toen ik in het Kunstmuseum in Den Haag was voor de Titanic-tentoonstelling, zag ik dat er ook werk van Jan van der Vaart tentoongesteld werd. Dat wilde ik ook wel graag zien.
Toen ik in Museum Boymans-van Beuningen werkte, was Jan van der Vaart nog niet zo bekend. Ik herinner me toen wel een tentoonstelling van hem en misschien nog andere keramisten.
Jan van der Vaart maakte heel strakke maar mooie vazen. Robuuste objecten, waar bloemen goed in uitkomen.
Maar een vaas alleen is ook al een schoonheid, die een eigen plek in het interieur heeft. Vaak rechthoekig en dus niet gedraaid op een draaischijf, maar opgebouwd uit lappen klei.
Later maakte hij ook vazen in glas.
Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.
Altijd goed voor een relax momentje. Een heel gezelschap, Exene Cervenka, Phil Alvin, & Petunia & the Vipers, speelt en vraagt om nog een kopje koffie, met een taartje erbij.
Wat kan ik daar nou nog aan toevoegen?
Niks toch….?
