Schattig

Posted on by
3

Al een keertje liet ik hier een filmpje zien van Amaury Guichon, de absolute topper in het maken van chocolade figuren.

Hij heeft een eigen patisserie school in Las Vegas en daar draaien ook films van op Netflix. Met veel show laat Guichon ons meekijken hoe hij zijn creaties maakt.

Aan chocola geen gebrek, grote hoeveelheden vanille, amandelen en andere noten worden gebruikt voor het vullen, aangevuld met vers fruit en andere heerlijkheden. En hoewel hij kan beschikken over de meest geavanceerde apparatuur, gebruikt hij ook veel gewone dingen om de mooiste zaken te maken.

Deze beer in supergroot formaat is toch schattig…

Als het filmpje niet start, dit is de link

Papier (2)

Posted on by
4

Niet alleen Peter Gentenaar, maar ook zijn vrouw Pat Gentenaar-Torley werkt met vormen van papier. Het werk van Pat lijkt te zijn geschilderd, maar bestaat uit verschillende lagen papierpulp.

Door niet op papier te schilderen maar vanaf de onderzijde te beginnen, wordt een voorstelling laag voor laag opgebouwd. Op een vacuümtafel wordt het dan tot één geheel gemaakt.

Hoe zoiets technisch gaat, werd me niet helemaal duidelijk. Maar de werken spraken voor zich en ik was er weg van. Kleurige voorstellingen die ik zo aan de muur zou willen hangen.

Ook de werken uit de vroegste periode, toen ze nog meer bezig was met weeftechnieken waren mooi, maar weer geheel anders.

Ook deze tentoonstelling is nog tot en met 6 september 2026 te zien in Museum Rijswijk.

img_20260508_1431402331942627166435050045
img_20260508_1402064837489350439737313678

Papier (1)

Posted on by
3

Marthy schreef er al over, de tentoonstelling van Peter Gentenaar en Pat Gentenaar-Torley in Museum Rijswijk. 

De grote vormen die Peter Gentenaar maakt, zijn waarschijnlijk redelijk zwaar van zichzelf en ze hangen stil. Toch gaven ze mij het gevoel te zweven, te fladderen in de ruimte. Ze bestaan uit papierpulp, maar door hun verschillende vormen, een klein beetje versteviging met dunne bamboestukjes en de hand van de meester krullen, plooien en vormen ze zich.

Sommige zijn wit, maar toch niet egaal van kleur. Andere objecten hebben meer of minder kleur in zich. Wat het zijn? Vormen, schelpen, wolken of dat wat je er in wilt zien. Ze maakten op mij een enorme indruk en ik vond ze prachtig.

De tentoonstelling “Fibers of life” is nog tot en met 6 september 2026 te zien in Museum Rijswijk.

img_20260508_1416449005122993988033005979
img_20260508_1401297776588581659407467249
img_20260508_142055841_hdr6314457956701080155

Maandag met muziek

Posted on by
5

Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.

Een song uit de film “La vitta è bella”. Noa met “Beautiful that way”.

Als de clip niet start, dit is de link

Andere blik

Posted on by
3
Bron: Instagram / Dupho_Dutch Photographers /
Ossip van Duivenbode

Foto’s van Rotterdam zijn er in overvloed, foto’s van de Kubuswoningen aan de Blaak zijn er ook heel veel. Maar deze foto werpt een heel ander blik op die plek.

Natuurlijk is dit geen eigen foto. Ik vond hem op Instagram. De fotograaf is Ossip van Duivenbode, die deel uitmaakt van Dupho_Dutch Photographers.

Allereerst is de foto vanuit de lucht genomen. En al lijkt het een beeld in zwart/wit, toch is dat niet zo. Het is Rotterdam onder een laag sneeuw.

En dan kijk je ineens heel anders naar de stad. Veranderen de kubuswoningen ineens een soort van bloempatroon, doorspikkeld met sterren. Het dak van Station Blaak lijkt een koektrommel en het “potlood” is veranderd in een zeshoekige theebus. De architectuur van Rotterdam kent vele gezichten.

Een prachtige foto van een bijzonder moment. Want Rotterdam in de sneeuw is al zeldzaam, maar dit beeld is een opname, net op het juiste moment en onder de juiste omstandigheden.

Ach ja…

Posted on by
2
wp-17783099689692039479017880636537

Op het hek van het museum staat een bordje “verboden fietsen te plaatsen”.

En wat doe je dan? Je zet je fiets er toch lekker tegenaan. Lekker puh, wie doet je wat?

De fiets hangt half en lamlendig, een stukje straat in beslag nemend. Want dan kunnen anderen zich flink ergeren.

Dwarsig type, dat zie je wel…..!

Bijen

Posted on by
8
Bron: Google foto’s / Het Nieuwsblad

Vorige week was er ineens paniek bij het metrostation Louvre in Parijs. Nee, gelukkig geen terrorisme in het geding, maar een zwerm bijen, die zich genesteld hadden in een fietszadel.

In het voorjaar komt dat vaker voor, want dan zoekt een bijenkoningin en nieuwe plek om haar eieren te leggen.

In de meeste gevallen komt een imker en neemt de bijen vakkundig mee. En dat gebeurde dus ook in Parijs. Maar het is best beangstigend als zo’n zwerm zich aan je fiets vastklemt.

Hoewel je het niet zo meteen zou denken, staan in Parijs op diverse plekken bijenkasten. Niet alleen in het Parc du Luxembourg, maar ook op het dak van de Opéra staan ze. En rondom de bomen op de boulevards worden bijen lokkende bloemen aangeplant zodat er later Parijse honing gemaakt kan worden.

Maar goed ook, want bijen zijn enorm nuttig. Dus laten we er goed voor zorgen.

To-do-lijstje

Posted on by
6
wp-17781442990294639446728101833093

Het ligt er al een tijdje, maar telkens stelde ik het uit. Kleine naaiklusjes, niks bijzonders, broeken korter maken, knopen verzetten.

Waarom schuif ik dat toch op de lange baan?

Maar nu moet het wel. Met frisse moed begonnen en toch was het meer werk dan ik dacht. Al zit er nu wel een beetje schot in.

Maar het staat nog steeds op mijn to-do-lijstje.

Dan vandaag maar een verlaat en minimaal blog. Want dat naaiwerk moet nu toch echt gedaan worden. Pffft…..!

Inwoning

Posted on by
5
wp-1777976796780448022349325890556
Klik om de stream te starten

Onze jongste ontdekte, verscholen tussen muur en plantenbak, een duif scharrelen op zijn balkon.

Het bleken zelfs twee duiven, druk in de weer met het bouwen van een nest.

Al gauw was er een ei en daarna een tweede.

Hij zette een cameraatje erbij zodat de duiven dagelijks te volgen zijn.

De meeste tijd zie je alleen een duif op het nest zitten. Maar zo rond 12 uur komt pa om ma af te lossen. Zo houden ze afwisselend het nest warm.

Geen spetterende show, maar slow televisie.

En nu maar wachten op jonge duifjes.

Gedicht

Posted on by
6

Een gedicht van Willem Wilmink voor zijn stad Enschede

Bron: Facebook /Simone Gerard Fotografie

Het is het eindpunt van de trein,
bijna geen mens hoeft er te zijn,
bijna geen hond gaat zover mee:
Enschede.

De burchten van de nijverheid
staan er nog her en der verspreid:
spelonken, hol en afgeleefd,
waar nu de wind vrij spel in heeft.

Textielbaronnen van weleer,
hun jachtgebied bestaat niet meer.
Waar zouden ze gebleven zijn,
Van Heek, Ter Kuile, Blijdenstein?

Hebben ze kinderen voortgebracht,
hebben ze hier nog nageslacht,
of koos dat snel een betere stee
dan Enschede?

Krim, Berkenkamp, Sebastopol,
het is voorbij. De maat is vol.
Bijna geen heeft hier nog weet
van uw gelatenheid, uw leed.

Dwars door het uitgeteerde hart
loopt nu de kale boelevart
met postkantoor en V&D.
O, Enschede, Enschede.

Willem Wilmink (1936 – 2003)