Soms is kleding zo eenvoudig en simpel maar maakt één ding het verschil. Eén knoop of meerdere kunnen een enorm verschil maken. Eén grote zwarte knoop op een vuurrode jas, een hele rij mini knoopjes aan een trouwjapon, we kennen allemaal wel zoiets.

Zo had mijn zus al vroeg een heel goed gevoel voor mooi en niet mooi. Ergens in de jaren dertig mocht zij een jurkje uitzoeken. Sowieso al een bijzondere gebeurtenis want kinderen hadden destijds maar aan te trekken wat werd klaargelegd. Maar een gulle tante wilde haar nichtje wel eens extra verwennen. Dus op naar de winkel.

Er bleven op het laatst twee leuke jurkjes over en toen moest de prijs de doorslag geven. Het ene jurkje was aanzienlijk voordeliger, maar Rina bleef bij haar keus. Niet dat jurkje maar die, wees haar vingertje aan. De verkoopster schudde haar hoofd. Dat kleine kind hoefde toch niet haar zin door te drijven.

Waarom wil je dat nou jurkje niet? Toen kwam de aap uit de mouw. “Dat zijn de knopen van mijn vaders ketelpak. Die wil ik niet!” Tja, over smaak viel niet te redetwisten.