Ja het is weer warm. Ik mag wel zeggen bijzonder warm. Maar dat hebben we al vaker meegemaakt. Elke zomer kent toch wel zo’n hete periode.

We hebben jarenlang LADA gereden. Die was uitgerust voor Russische winters. Hoe laag de temperatuur ook was, hij startte altijd.
Maar zodra het warm werd kreeg de motor kuren. Dan dreigde de temperatuur in het “rode vlak” te geraken en dat was funest. En dat gebeurde dan natuurlijk tijdens bloedhete vakantieritten.
Leo zette dan de verwarming voluit aan. Alle ramen open en ik drapeerde een wegenkaart om mijn benen om die warme lucht een beetje naar buiten te sturen. Natuurlijk parkeerden we regelmatig ergens in de schaduw om alles weer op normale temperatuur laten komen.
De kinderen achterin werd ijs in het vooruitzicht gesteld. En we draaiden wat muziek van Bert en Ernie. In het beste geval vielen ze als een blok in slaap.
Nu hebben we alweer vele jaren airco en dat vinden we heerlijk. Maar zo nu en dan denk ik terug aan zulke “barre tijden”. ๐ ๐ ๐


















