Och hemel, wat moet die trombonist nou? Hij heeft niet veel gelegenheid om te repeteren.
En dan die arme buurman. Net in slaap en dan… dan begint ie weer, die vervelende muzikant.
Maar nou is het genoeg, hij gaat er meteen op af.
Helaas, zo komt het onbegrip in de wereld. 😉 😉 😉
Geen blog, geen foto, niks, nul, nada. Want gisteren lag mijn blog en zelfs heel WordPress eruit.
Moet kunnen. Hopelijk morgen weer….!
Sorry, misschien vergis ik me. Maar om dit plaatje moest ik toch wel verschrikkelijk lachen. Die vrouw met die azuurblauwe po met schenktuitje in haar handen.
Het is een draagbaar toilet en ik denk dat het de bedoeling is dat je hem mee neemt als je op reis gaat. Dan kan het naast je bed, zodat je dan niet naar een toilet hoeft te lopen.
Daar is natuurlijk niks vreemds aan. Vroeger gebruikte men vaker zo’n po. Maar anno 2026 werkt dit ontwerp op mijn lachspieren.
Had men daar nou niks beters kunnen bedenken? Een stoel met een passend gat? Een stevige plastic zak in een opklapbare houder?
Dit is toch terug in de tijd? En hoe moet je met je oude krakkemigge knieën je op zo’n po hijsen en later, nog lastiger, er weer vanaf komen?
En hoe stop je zo’n volumineus ding -een beetje onopvallend- in je koffertje?
Ik zie werk voor ontwerpers met een 3-D printer. Want dit kan beslist beter.
Niet alleen in het dagelijks leven liggen tegenstellingen vaak vlak bij elkaar. Ook in warenhuizen, zag ik.
Want in een Woolworthwinkel zag op het ene schap rijen kaarsen voor bij een graf staan en Memento Mori beeldjes.
Er tegenover, langs de andere muur, stonden de feestartikelen. Toeters, hoedjes, vlaggetjes, ballonnen en nog veel meer.
Tja, zo is het leven, maar voor mij had het wel een beetje subtieler geplaatst mogen worden.
Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.
Een wat nostalgisch chanson van Yves Duteil: “La langue de chez nous.
Anne van dit blog bedacht iets nieuws, een Foto Bingo. Niet met nummers maar met dertig hokjes voor allerlei foto’s. Genoeg om meer dan een half jaar foto’s te laten zien.
De keuzevolgorde lijkt willekeurig en startte met “bloemen”, daarna “wie ben ik”. Meedoen mag, maar er is niks verplicht. Saturnein is niet van de stress. Deze week wil Saturnein graag foto’s zien van fietsen.
Het is niet zo moeilijk om wat fietsfoto’s uit te zoeken. Maar zelf fietsen dat doe ik al lang niet meer. Leo bracht zijn fiets deze zomer weg.
Vaak vormen fietsen een leuk onderwerp. Ze worden versierd, gek geparkeerd of je ziet een hele serie identieke fietsen. Het was dus bes een hele uitzoekerij. Maar dit zijn mijn fietsfoto’s.
Al een tijdje volg ik op Instagram Tatsuya Tanaka, een kunstenaar die met mini figuurtjes scènes uit het dagelijks leven maakt.
Je wordt vaak op het verkeerde been gezet, want het lijkt allemaal levensecht, maar dan zie je ineens dat er toch iets vreemds aan dat beeld is. Je kijkt nog eens goed en dan zie je het. Dat is geen boekenkraam, maar… En die boom, is dat nou…?
Het is allemaal heel vriendelijk, niet agressief. Er zijn zelfs boeken en kalenders van zijn hand.
Kijk hier als je meer werk van hem wil zien.
Toen ik in september bij de fototentoonstelling over Spangen was, maakte ik kennis met het echtpaar Tinus en Bep de Does. Zij zijn Rotterdammers in hart en nieren.
Want al meer dan 60 jaar maakt Tinus foto’s van Rotterdam. Overal waar iets gesloopt, gerenoveerd of nieuw gebouwd wordt, is Tinus te vinden met zijn fototoestel. Al meer dan een half miljoen foto’s van Rotterdam heeft hij zijn privé archief. In dit korte YouTube filmpje kun je wat beter met het echtpaar kennis maken.
Sinds 1983 vergezelt zijn echtgenote Bep hem. Samen hebben ze al een heleboel fotoboeken over Rotterdam gepubliceerd.
Bijna geen Rotterdamse wijk ontbreekt in de lange reeks van boeken. Naast al die Rotterdamse wijken maakt het echtpaar ook regelmatig foto’s van hun favoriete voetbalclub Feyenoord.
Ook op NPO Start is nog een documentaire over Tinus en Bep te bekijken. “De toekomst is failliet” heet deze film en duurt bijna een half uur.
Het is een mooi eerbetoon aan mensen die het echte Rotterdam in beeld brengen.
In het theemuseum was ook ruimte ingericht voor de andere producten die Bünting leverde. Want ze importeerden naast koffie ook tabak.
Tegenwoordig niet meer zo begeerd, maar er was een tijd dat vrijwel iedereen rookte.
Dus lagen er diverse verpakkingen met pijptabak in een vitrine. En ineens viel mijn oog op een plaatje.
Dat kwam me bekend voor.
Ja hoor, dus zelfs in Duitsland maakte men reclame met de tekeningen van …. Fiep Westendorp.
Kun je het ook vinden?
Zegt de term “Matilda-effect” jullie iets? Het is een raar fenomeen dat vrouwen, wanneer ze iets belangrijks ontdekt of ontwikkeld hebben, worden overruled door mannen.
In de loop van de eeuwen zijn er talloze vrouwen geweest die ontdekkingen deden, apparaten ontwikkelden of baanbrekend onderzoek deden. En dan, dan komen er mannen die met de eer gaan strijken of de vrouw wordt nooit meer genoemd.
Er stond hier al eens een blogje over de vrouw die de pedaalemmer ontwierp. Een absoluut handig idee, maar geen garantie voor eeuwige roem.
Het Instagram account van Herstory_feminism geeft een kijkje in de geschiedenis van die vele vrouwen die terzijde werden geschoven ter meerdere glorie van mannen. Gelukkig komt er meer en meer aandacht voor de vele vrouwen die óók behoorlijke en belangrijke prestatie leverden.
